Χαιρετισμός του προέδρου της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.-Θ. στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Λιάνη

30 Ιανουαρίου 2006

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Ε.Σ.Η.Ε.Μ.-Θ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΟΥΣΙΔΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΙΑΝΗ «ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΑΙΘΟΥΣΑ «ΟΛΥΜΠΙΟΝ», 28/1/2006

 

Κυρίες και κύριοι,

 «Η δημοσιογραφία, όταν γίνεται από αληθινούς δημοσιογράφους, είναι το άλλο πρόσωπο της υπερηφάνειας». Αρχίζω με λέξεις δανεικές από το εισαγωγικό σημείωμα του Γιώργου Λιάνη, γιατί πιστεύω ότι δίνουν το στίγμα της συζήτησης για το βιβλίο που θα μας απασχολήσει σήμερα. Και εκ προοιμίου πρέπει να επικυρώσω δύο όρους. Τον πρώτο, «αληθινός δημοσιογράφος», έχω τη δυνατότητα και το δικαίωμα να τον προσυπογράψω για τον Γιώργο Λιάνη: βρεθήκαμε μαζί σε τόσο πολλές δύσκολες περιστάσεις, τον είδα άπειρες φορές να αποδεικνύεται στη σκέψη και τη γραφή τόσο γρήγορος όσο ήταν και στο ποδόσφαιρο, που μπορώ να το κάνω δεύτερη σκέψη.

Όσο για την «υπερηφάνεια», αυτή προκύπτει από δύο πλευρές: πρώτον, από ονόματα που βλέπετε γραμμένα στο εξώφυλλο του βιβλίου, τα οποία αντικατοπτρίζουν το ίδιο το πνεύμα στην Ελλάδα του 20ού αιώνα. Και δεύτερον, από το γεγονός ότι όποιος διαβάσει αυτές τις συνεντεύξεις προσεκτικά, εισπράττει πράγματι ένα αίσθημα υπερηφάνειας από το γεγονός ότι νιώθει να προσεγγίζει τόσο κοντά τέτοιες προσωπικότητες.

Γιατί είναι έτσι δομημένες αυτές οι συνεντεύξεις που ο αναγνώστης αισθάνεται να γίνεται για λίγο ο ίδιος συνομιλητής του Ελύτη, του Ρίτσου, του Βάρναλη, του Αναγνωστάκη και όλων των άλλων. Και αυτό είναι η επιτυχία του καλού δημοσιογράφου σε μια συνέντευξη: να είναι τόσο πολύ παρών ο ίδιος, να βιώνει τόσο έντονα τη συνομιλία, και ταυτόχρονα να μεταφέρει τα ερωτήματα που ο καθένας μας θα ήθελε να κάνει, με αποτέλεσμα το υλικό που καταγράφεται να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή ανταπόκριση στο πιο ευρύ κοινό. Με δυο λόγια, σε μια συνέντευξη ο δημοσιογράφος προβάλλει το εγώ του και ταυτόχρονα το καταργεί. Δίνει την ψυχή του, για να καλλιεργήσει και να φωτίσει την ψυχή των άλλων.

Η σύνθεση του πάνελ των ομιλητών, με αυτούς τους τόσο σημαντικούς και τόσο διαφορετικούς στις ιδιότητες, στις καταβολές, ακόμα και στην ιδιοσυγκρασία, αν θέλετε, ανθρώπους που θα μας μιλήσουν για τον Γιώργο Λιάνη και το βιβλίο του, αποτελεί μια χαρακτηριστική ένδειξη για το εύρος της απήχησης που έχει ο συγγραφέας και η προσπάθειά του. Γιατί με τις «Ανταποκρίσεις από τη Λογοτεχνία» ο Γιώργος Λιάνης πετυχαίνει ένα διπλό στόχο: από τη μία αντιπροτείνει στον καιρό της εικόνας που ζούμε την αξία και τη σημασία μιας δυνατής γραφής, που σιγά σιγά χάνεται. Από την άλλη διασώζει ένα σπουδαίο κομμάτι του πολιτισμού μας και μας θυμίζει ότι δεν πρέπει να το αντιμετωπίζουμε σαν κάτι μακρινό και άπιαστο, αλλά σαν κοινό μας κτήμα. Ένα κοινό κτήμα που μας κάνει υπερήφανους, και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για να το προσεγγίζουμε με σεβασμό και αγάπη.

 

Facebook Twitter